Zekerheid
Zekerheid
Het EK voetbal is bijna voorbij, Nederland ligt er uit. Spanje zal wel winnen. Tenminste dat is mijn beredeneerde verwachting: Spanje liet dit tijdens dit EK volgens mij het beste voetbal zien. Trek die lijn door en je weet het. En anders heb ik me vergist. Geen man overboord. Merkwaardig genoeg zijn er ook mensen die hun verwachting over welk land er kampioen wordt, afstemmen op ezels, cavia's, dolfijnen en zelfs bacteriën. En dat allemaal omdat Octopus Paul bij het WK 2010 de uitslagen van het Duitse elftal goed wist te voorspellen. Buiten het voetbal is dit al langer aan de gang. Gorilla Jacko voorspelt al vanaf het jaar 2000 welke aandelen je beter weg kunt doen, en welke je moet aankopen. Door de jaren heen behaalde hij een rendement waar menig belegger jaloers op zou zijn. Raar eigenlijk: als je iets niet zeker weet, waarom verdraag je dan niet die onzekerheid? Waarom je uitleveren aan één of andere vorm van toekomst voorspellen? Want dat doe je. En dat is niet zo onschuldig als het lijkt. Het kost je vaak geld, maar veel erger is dat je leven in de angst terecht komt. Sommigen beleven het demonisch: boze geesten die steeds meer macht over je krijgen. Angst, demonen, allebei een teken ervan dat je je van de ware God af beweegt. Je zekerheid is schijn, je rots drijfzand, je houvast wankel. Onzekerheid hoort bij het leven. Daar kom je niet om heen en dat gaat ook nooit over. Echter, bij alle onzekerheid mag je één ding zeker weten: vandaag en morgen en daarna is God bij je, daar kun je op vertrouwen. Vertrouwen is een andere vorm van zekerheid: zonder uiterlijke garanties (sterrenbeelden, vlucht van vogels, kaarten, afgodsbeelden). Vertrouwen is geestelijk van aard. Het is een innerlijk zeker weten, een gerustheid waartegen de angst het moet afleggen. Uiterlijke zekerheden (Latijn securitas, vgl security zekerheid, veiligheid) roepen altijd zorgen en angsten op. Innerlijke zekerheid (Latijn fiducia, vgl fiducie in iets hebben) rust in God: in zijn liefde en trouw bewezen in Jezus Christus. In de beloften en aanwijzingen van zijn woord. Zo vind je ruimte, vrijheid, het ware leven door bij Hem te horen. Op de vervulling van die belofte heeft Abram lang moeten wachten. Eén echte zoon (Isaäc) en een klein stukje land (een graf) dat is alles. Eigenlijk wacht hij er nog altijd op (Heb 11: 13 en 39) Toch: hij heet ‘de vader van gelovigen’ (Rom 4: 16) omdat hij vertrouwde dat God bij hem is, alle dagen die komen zouden. We zullen voor ons zelf niet meer rijkdom en geluk dan Abraham verwachten. De Bijbel leert ons niet een welvaartsevangelie, maar belooft ons kracht naar kruis. Christenen horen bij een gekruisigde Heer .
| ||
terug | ||